“Somethin’ Else” นี่คือ อัลบั้มแจ๊สระดับตำนานของศิลปินแจ๊สชื่อดัง Cannonball Adderley ภายใต้สังกัด Blue Note Records บันทึกเสียงโดย Rudy Van Gelder ที่ Van Gelder Studio ซึ่งเป็นสตูดิโอระดับตำนาน ทำให้ได้เสียงที่อิ่ม หนา และมีมิติ (Soundstage) ที่ชัดเจนมาก (จนนับเป็นแม่แบบของการบันทึกเสียงแนวเพลงแจ๊ส) เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 1958
ศิลปินหลักของอัลบั้ม “Somethin’ Else” ได้แก่ Julian “Cannonball” Adderley (Alto Saxophone) โดยมีศิลปินร่วมวงได้แก่ Miles Davis (Trumpet), Hank Jones (Piano), Sam Jones (Bass) และ Art Blakey (Drums) ซึ่งล้วนเป็นศิลปินแจ๊สชื่อดัง
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม
– Autumn Leaves (เพลงที่ได้รับความนิยมสูงที่สุดเวอร์ชันหนึ่งในแนวแจ๊ส) ความยาว 10:59 นาที
– Love For Sale ความยาว 07:05 นาที
– Somethin’ Else ความยาว 08:15 นาที
– One For Daddy-O ความยาว 08:28 นาที
– Dancing In The Dark ความยาว 04:07 นาที
…ซึ่งนี่ไม่ใช่แค่เป็นหนึ่งในอัลบั้มแจ๊สที่ดีที่สุดของค่าย Blue Note แต่ยังถือเป็นหมุดหมายสำคัญของประวัติศาสตร์เพลงแจ๊สยุค Hard Bop และ Modal Jazz ด้วยเหตุผลที่น่าสนใจหลายประการ:
– สถานะ “ผู้นำ” ที่สลับบทบาทกัน
แม้หน้าปกจะระบุว่า Cannonball Adderley เป็นหัวหน้าวง (Leader) แต่แฟนเพลงและนักวิจารณ์ต่างทราบดีว่า นี่คือการร่วมงานที่ Miles Davis มีบทบาทสูงมาก (ซึ่งปกติ Miles จะไม่ค่อยรับงานเป็น “ลูกน้อง” หรือ Sideman ให้ใครในช่วงนั้น) ว่ากันว่า Miles เป็นคนเลือกเพลง และจัดการเรียบเรียงเกือบทั้งหมด เพื่อเป็นการตอบแทนที่ Cannonball ไปร่วมเล่นในวง Sextet ของเขา
– การกำเนิดของเพลง “Autumn Leaves” ฉบับคลาสสิก
เพลงเปิดอัลบั้มอย่าง ‘Autumn Leaves’ ในเวอร์ชันนี้ ถูกยกย่องว่า เป็นระดับตำนาน ด้วยเสียงทรัมเป็ตแบบใส่ Mute ของ Miles และเสียงแซกโซโฟนที่พลิ้วไหวของ Cannonball กลายเป็นบรรทัดฐาน (Standard)…ที่นักดนตรีแจ๊สรุ่นหลังต้องศึกษา
– ต้องบอกว่า นี่เป็นส่วนผสมของนักดนตรีระดับ “Dream Team” ในวงการแจ๊ส …อัลบั้มนี้รวบรวมสุดยอดฝีมือที่ต่อมากลายเป็นตำนานทุกคน (นอกเหนือจาก Cannonball Adderley และ Miles Davis แล้ว) ไม่ว่าจะเป็น…
Art Blakey : มือกลองระดับเจ้าพ่อ Hard Bop
Hank Jones : มือเปียโนที่มีสัมผัสละเมียดละไม
Sam Jones : มือเบสคู่ใจของ Cannonball Adderley
ซึ่งถ้าหากชื่นชอบความละเมียดละไม แต่แฝงด้วยพลังอย่างอัลบั้ม Somethin’ Else-โดยความคิดเห็นส่วนตัวครับ…ขอแนะนำลองไปหาฟังอีก 3 อัลบั้มระดับขึ้นหิ้งที่ควรฟังต่อ ซึ่งนับว่า มี “เคมี” ของนักดนตรีและสไตล์ที่ใกล้เคียงกันมาก
– Miles Davis-Kind of Blue (1959)
ถือได้ว่า นี่คือ ภาคต่อที่สมบูรณ์แบบที่สุด เพราะใช้นักดนตรีชุดเกือบเดิม และมี Cannonball Adderley เล่นแซกโซโฟนคู่กับ Miles เช่นกัน
“Kind of Blue” มีสไตล์เพลงเป็น Modal Jazz ที่เน้นอารมณ์เวิ้งว้าง สุขุม และลุ่มลึกเหมือนในเพลง Autumn Leaves
– Art Blakey & The Jazz Messengers-Moanin’ (1958)
หากถูกใจกับจังหวะกลองที่หนักแน่นของ Art Blakey ในอัลบั้ม Somethin’ Else นับว่า อัลบั้ม Moanin’ เป็นผลงานมาสเตอร์พีซของ Art Blakey ในนามหัวหน้าวง
ทั้งนี้อัลบั้ม Moanin’ นับเป็นแนว Hard Bop ที่มีความเป็น Blue Note สูงมาก มีท่วงทำนองที่จำง่าย และสนุก (Soulful) คล้ายกับเพลง One For Daddy-O
– Hank Jones-Somethin’ Beside (1975)
ถ้าติดใจเสียงเปียโนที่นุ่มนวล และเป็นระเบียบของ Hank Jones ละก้อ…อัลบั้ม Somethin’ Beside นี้นับเป็นงานที่ Hank Jones กลับมาโชว์ฝีมือในฐานะหัวหน้าวงได้อย่างยอดเยี่ยม
อัลบั้ม Somethin’ Beside ให้บรรยากาศแบบ Elegant Jazz ที่ฟังสบาย แต่มีเทคนิคชั้นสูงคล้ายกับบทบาทของเขาใน Somethin’ Else
* สรุปเปรียบเทียบสั้นๆ-ชอบความลึกซึ้ง/นิ่งสงบ>ไปหาอัลบั้ม Kind of Blue- -ชอบความสนุก/จังหวะคึกคัก > ไปหาอัลบั้ม Moanin’- -ชอบเสียงเปียโนนุ่ม ๆ >ไปหาผลงานของ Hank Jones
# สำหรับเวอร์ชันในรูป เป็นแผ่น UHQ CD (Ultimate High Quality CD) ที่ผลิตในประเทศญี่ปุ่น โดยสังกัด AudioNautes Recordings ของอิตาลี โดยเฉพาะในเวอร์ชัน UHQ CD นี้จะยิ่งถ่ายทอดรายละเอียดเสียงลมหายใจและน้ำหนักการเคาะกลองออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ยิ่งกว่าเวอร์ชัน CD ที่เคยได้ฟังมา…ด้วยจุดเด่นที่จัดทำแผ่น UHQ CD จาก Master Tape บันทึกเสียงอะนาลอกต้นฉบับ เพื่อให้คุณภาพเสียงใกล้เคียงต้นฉบับมากที่สุด และสามารถเล่นกับเครื่องเล่นซีดีทั่วไปได้
…………………………………………………………